غير اينها ، چنانچه با شهوت وجستن بيرون آمده وبعد از بيرون آمدن آن ، بدن سست شده ، آن رطوبت حكم منى دارد ، واگر هيچ يك از اين سه نشانه يا بعضي از اينها را نداشته باشد ، حكم منى ندارد . ولى در مريض لازم نيست آن آب ، با جستن بيرون آمده باشد ، بلكه اگر با شهوت بيرون آيد در حكم منى است . مسأله 357 - اگر در مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه يكى از سه نشانه‌اى كه در مسأله پيش گفته شد داشته باشد ونداند نشانه‌هاى ديگر را داشته يا نه چنانچه قبل از بيرون آمدن آب استبراء از بول نموده متعين است وضوء بگيرد وچنانچه استبراء از بول نموده وبعدا مسلما جنب شده وغسل هم كرده ولى استبراء از جنابت ننموده متعين است غسل ، وچنانچه از هر دو استبراء نموده اگر حالت سابقه‌اش عدم وضوء بوده وضوء كافى است ، والا بايد جمع كند بين غسل ووضوء مگر آنكه احتمال بدهد آن آب نه بول بوده نه منى در اين صورت نه غسل لازم است نه وضوء حالت قبل هر چه باشد وضوء يا عدم وضوء . مسأله 358 - مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند . واگر بول نكند وبعد از غسل رطوبتى از أو بيرون آيد ، كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ، حكم منى دارد . مسأله 359 - اگر انسان جماع كند وبه اندازه ختنه‌گاه يا بيشتر داخل شود ، در زن باشد يا در مرد ، در قبل باشد يا در دبر ، بالغ باشد يا نابالغ ، اگر چه منى بيرون نيايد هر دو جنب مى شوند . مسأله 360 - اگر شك كند كه به مقدار ختنه‌گاه داخل شده يا نه غسل بر أو واجب نيست . مسأله 361 - اگر نعوذ بالله حيواني را وطى كند ، يعنى با أو نزديكى نمايد ومنى بيرون نيايد ، جنب نمى شود . مسأله 362 - اگر منى از جاى خود حركت كند وبيرون نيايد ، يا انسان شك كند كه منى از أو بيرون آمده يا نه ، غسل بر أو واجب نيست .